Psychotesty dla kierowców zawodowych to obowiązkowe badania psychologiczne, które muszą przejść wszystkie osoby ubiegające się o prawo jazdy kategorii C, C1, CE, D, D1 lub DE, a także te, które już je posiadają i chcą zachować uprawnienia. Badania sprawdzają zdolności psychomotoryczne, czas reakcji, koncentrację i odporność na stres. Ten artykuł wyjaśnia, kto dokładnie podlega temu obowiązkowi, jak przebiega badanie krok po kroku, ile kosztuje i jak się do niego skutecznie przygotować. Praktyczne porady dla zawodowców za kierownicą znajdziesz też na naszym blogu z poradami dla kierowców.
- Psychotesty są obowiązkowe dla kierowców kategorii C, C1, CE, C1E, D, D1, DE, D1E, a także instruktorów nauki jazdy i egzaminatorów.
- Badanie przeprowadza uprawniony psycholog wyłącznie w akredytowanej pracowni wpisanej do rejestru marszałka województwa, nie w zwykłej poradni.
- Testy obejmują dwa bloki: aparaturowy (czas reakcji, koordynacja wzrokowo-ruchowa) oraz wywiad z kwestionariuszami osobowości.
- Koszt jednorazowego badania wynosi od 150 zł do 300 zł, zależnie od pracowni i regionu.
- Orzeczenie jest ważne przez 5 lat do ukończenia 60. roku życia, po tym progu co 2–3 lata.
- Od negatywnego wyniku przysługuje odwołanie do uprawnionej jednostki II stopnia, złożone w ciągu 14 dni od daty wydania orzeczenia.
- Prowadzenie pojazdu kat. C lub D bez ważnego orzeczenia psychologicznego jest wykroczeniem zagrożonym grzywną i utratą uprawnień.
Kto musi przejść psychotesty kierowcy zawodowego
Obowiązek badań psychologicznych obejmuje kierowców kategorii C, C1, CE, C1E, D, D1, DE i D1E: zarówno przy ubieganiu się o prawo jazdy po raz pierwszy, jak i przy każdym kolejnym odnowieniu orzeczenia. Ten sam wymóg dotyczy instruktorów nauki jazdy, egzaminatorów oraz osób prowadzących pojazdy uprzywilejowane.
Podstawę prawną stanowi ustawa o transporcie drogowym z oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Przepisy precyzyjnie wskazują, kto jest zobowiązany do posiadania ważnego orzeczenia psychologicznego i kiedy musi je odnowić.
Poza kierowcami zawodowymi kat. C i D badaniom podlegają również:
- osoby ubiegające się o pozwolenie na kierowanie tramwajem,
- kierowcy pojazdów uprzywilejowanych (karetka pogotowia, straż pożarna, policja, straż graniczna),
- instruktorzy i egzaminatorzy prawa jazdy wszystkich kategorii,
- osoby skierowane przez starostę na badania po cofnięciu uprawnień lub po spowodowaniu wypadku drogowego z ofiarami.
Jeśli posiadasz prawo jazdy kat. B i planujesz rozszerzyć uprawnienia na kat. C (pojazdy ciężarowe powyżej 3,5 t) lub kat. D (autobusy), badanie psychologiczne musisz wykonać jeszcze przed przystąpieniem do kursu, a nie dopiero przed egzaminem państwowym. Bez ważnego orzeczenia szkoła jazdy nie powinna w ogóle przyjąć Cię na kurs. Teorię do obu kategorii przećwiczysz w kursach na prawo jazdy kategorii C i kategorii D.
Jak wyglądają badania psychologiczne kierowcy: przebieg krok po kroku
Psychotest kierowcy zawodowego składa się z dwóch bloków: testów aparaturowych mierzących parametry psychomotoryczne oraz wywiadu psychologicznego z kwestionariuszami osobowości. Całe badanie trwa od 90 do 180 minut, zależnie od pracowni i indywidualnego tempa badanego.
Badanie zawsze prowadzi psycholog z uprawnieniami do orzekania o zdolności psychofizycznej kierowców. Tytuł ten uzyskuje się po specjalistycznym szkoleniu i rejestracji w Instytucie Transportu Samochodowego (ITS) lub u marszałka województwa. Psycholog kliniczny bez tych uprawnień nie może wystawić orzeczenia honorowanego przez wydział komunikacji starostwa powiatowego.
Testy aparaturowe: co mierzą urządzenia
Aparatura psychotechniczna mierzy cztery parametry: prosty czas reakcji na bodziec wzrokowy lub słuchowy, czas reakcji na wybór przy kilku bodźcach jednocześnie, koordynację wzrokowo-ruchową oraz zdolność podzielności uwagi. Wyniki porównuje się z normami statystycznymi dla populacji kierowców zawodowych.
W polskich pracowniach stosuje się zestawy aparaturowe klasy Vienna Test System (VTS), czyli komputerowe stanowiska diagnostyczne firmy Schuhfried, lub krajowe zestawy certyfikowane przez ITS. Kandydat siada przy urządzeniu przypominającym uproszczone stanowisko kierowcy: ma przed sobą panel z przyciskami, pedałami i wskaźnikami świetlnymi.
Typowe zadania aparaturowe obejmują:
- Test czasu reakcji prostej: naciśnięcie przycisku po zapaleniu się lampki lub sygnale dźwiękowym; czas mierzony jest w milisekundach.
- Test czasu reakcji złożonej: różne kolory i dźwięki wymagają różnych reakcji; sprawdza podzielność uwagi i selektywność.
- Test koordynacji wzrokowo-ruchowej: utrzymywanie wskaźnika na ruchomym celu za pomocą drążka lub symulowanej kierownicy.
- Test percepcji głębi: ocena zdolności szacowania odległości, istotna przy manewrach ciężarówką w ograniczonej przestrzeni lub podczas cofania naczepy.
- Test czujności (vigilance): reakcja na rzadko pojawiające się bodźce przez dłuższy czas; symuluje monotonię długiej trasy.
Wyniki generuje automatycznie komputer. Psycholog nie ocenia ich „na oko”, lecz porównuje je z normami centylowymi i decyduje, czy mieszczą się w przedziale wymaganym dla danej kategorii uprawnień.
Wywiad psychologiczny i kwestionariusze osobowości
Drugi blok to bezpośrednia rozmowa z psychologiem oraz wypełnienie kwestionariuszy badających cechy osobowości. Psycholog pyta o historię zdrowotną, styl życia, przebyte choroby i sytuacje stresowe. Kwestionariusze sprawdzają m.in. skłonność do zachowań agresywnych, impulsywność i stabilność emocjonalną.
Najczęściej stosowane narzędzia to NEO-FFI (kwestionariusz Pięcioczynnikowego Modelu Osobowości) lub polskie adaptacje kwestionariuszy temperamentu. Psycholog ocenia, czy kandydat nie wykazuje cech podwyższających ryzyko wypadku: działania pod wpływem emocji, skłonności do lekceważenia zasad lub istotnych trudności z kontrolą impulsów.
Wywiad trwa zazwyczaj od 20 do 40 minut. Psycholog może zapytać o:
- wcześniejsze wypadki drogowe i ich okoliczności,
- stan zdrowia i przyjmowane leki (szczególnie psychotropowe, nasenne lub silne leki przeciwhistaminowe),
- spożycie alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,
- aktualne obciążenia zawodowe i rodzinne, jeśli mogą wpływać na sprawność psychiczną.
Po zakończeniu obu bloków psycholog wydaje orzeczenie psychologiczne: dokument stwierdzający istnienie lub brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie wnioskowanej kategorii. Orzeczenie dostarcza się do wydziału komunikacji starostwa razem z wnioskiem o prawo jazdy lub jego przedłużenie.
Gdzie wykonać badania psychologiczne kierowcy zawodowego
Badania psychologiczne dla kierowców zawodowych przeprowadzają wyłącznie pracownie psychologiczne wpisane do ewidencji marszałka województwa. Lista uprawnionych placówek dostępna jest w urzędach marszałkowskich lub na stronach wydziałów komunikacji starostw powiatowych.
Szukając właściwej placówki, sprawdź dwie rzeczy. Po pierwsze: czy pracownia figuruje w aktualnym rejestrze marszałka właściwego dla Twojego miejsca zamieszkania lub miejsca zatrudnienia. Po drugie: czy psycholog przeprowadzający badanie posiada uprawnienia do badań psychologicznych w zakresie transportu, potwierdzone przez ITS lub właściwy urząd marszałkowski.
Prywatne gabinety psychologiczne, poradnie zdrowia psychicznego ani psycholodzy szkolni nie mają uprawnień do wydawania orzeczeń dla kierowców. Orzeczenie wystawione przez nieuprawnioną osobę jest nieważne. Wydział komunikacji starostwa go nie przyjmie, a Ty stracisz czas i pieniądze.
Badanie można umówić samodzielnie (telefonicznie lub przez formularz online pracowni) albo za pośrednictwem pracodawcy. Wielu przewoźników i firm transportowych podpisuje umowy z konkretnymi pracowniami. Takie rozwiązanie często skraca termin oczekiwania i obniża koszt badania. Przed umówieniem wizyty na własną rękę zapytaj dział HR lub pracodawcę, czy firma ma umowę z jakąś pracownią.
Koszty i czas trwania psychotestu kierowcy zawodowego
Badanie psychologiczne dla kierowcy zawodowego nie jest objęte cennikiem sztywno regulowanym przez przepisy. Pracownie ustalają opłaty samodzielnie w dopuszczalnych granicach. W koszt waha się od 150 zł do 300 zł, a czas trwania całego badania to od 90 minut do 3 godzin.
| Typ badania | Koszt orientacyjny | Czas trwania | Ważność orzeczenia |
|---|---|---|---|
| Pierwsze badanie (kat. C lub D) | 150–250 zł | 90–120 min | 5 lat |
| Badanie okresowe (do 60. roku życia) | 150–250 zł | 90–120 min | 5 lat |
| Badanie po ukończeniu 60. roku życia | 200–300 zł | 120–180 min | 2–3 lata |
| Odwołanie do ośrodka II stopnia | 200–350 zł | do 3 godz. | Decyzja ostateczna |
Badanie nie jest refundowane przez NFZ: płaci za nie kierowca lub pracodawca. Koszty psychotestów wykonywanych w ramach medycyny pracy może pokryć pracodawca na podstawie przepisów Kodeksu pracy. Warto sprawdzić zapisy w umowie lub regulaminie wynagradzania przed opłaceniem badania z własnej kieszeni.
Jak przygotować się do psychotestów dla kierowców zawodowych
Psychotesty dla kierowców mierzą rzeczywistą sprawność psychofizyczną, więc nie da się ich „wykuć” jak egzaminu teoretycznego. Skuteczne przygotowanie polega na zadbaniu o optymalny stan fizyczny i psychiczny w dniu badania oraz na zrozumieniu, czego się spodziewać, zanim usiądziesz przy urządzeniach.
Najważniejsza zasada: przystąp do badania wyspany, wypoczęty i trzeźwy. Niedobór snu to jeden z najsilniejszych czynników pogarszających wyniki testów czasu reakcji. Badanie zaplanowane na poranek po nocnej zmianie może skończyć się negatywnym orzeczeniem nie dlatego, że masz problem, tylko dlatego, że Twój układ nerwowy jest niedoładowany.
- Śpij co najmniej 7–8 godzin przed badaniem. Niedobór snu o 2 godziny spowalnia czas reakcji o 15–20%. To może być różnica między wynikiem w normie a wynikiem poniżej progu dopuszczającego.
- Nie spożywaj alkoholu przez minimum 24 godziny przed badaniem. Nawet umiarkowana dawka spożyta poprzedniego wieczoru wydłuża czas reakcji i zaburza wyniki kwestionariuszy osobowości.
- Unikaj leków uspokajających, nasennych i przeciwhistaminowych przez co najmniej 48 godzin przed badaniem, o ile jest to medycznie możliwe i bezpieczne. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem przed odstawieniem jakiegokolwiek leku.
- Zjedz lekki posiłek ok. 1,5–2 godziny przed badaniem. Głód obniża koncentrację; zbyt obfity posiłek powoduje senność. Oba scenariusze odbijają się na wynikach testów aparaturowych.
- Zapoznaj się ze strukturą badania. Wiedza o tym, co Cię czeka za drzwiami pracowni, redukuje stres przed nieznanym. Każdy uprawniony psycholog ma obowiązek poinformować kandydata o przebiegu badania przed jego rozpoczęciem. Możesz też zapytać telefonicznie podczas umawiania wizyty.
- Odpowiadaj szczerze w kwestionariuszach. Skale kłamstwa wykrywają tendencję do odpowiadania „zbyt dobrze”. Szczera odpowiedź z nieidealnymi wynikami wypada zawsze lepiej niż wyniki sugerujące, że jesteś człowiekiem bez żadnych słabości.
Dobrym uzupełnieniem przygotowań jest praca nad teorią przepisów drogowych, jeśli równolegle kończysz kurs na kat. C lub D. Systematyczna nauka zmniejsza ogólny poziom stresu towarzyszący całemu procesowi uzyskiwania uprawnień. Sprawdź nasze materiały do kursu teorii prawa jazdy i powtórz przepisy przed egzaminem państwowym.
Negatywny wynik psychotestu: co dalej i jak się odwołać
Negatywne orzeczenie psychologiczne to nie wyrok. Kandydatowi przysługuje prawo odwołania do uprawnionej jednostki II stopnia, czyli wyznaczonego przez marszałka województwa ośrodka psychologicznego wyższej instancji. Odwołanie musi wpłynąć do tej jednostki w ciągu 14 dni od daty odbioru orzeczenia.
Orzeczenie II stopnia jest ostateczne w postępowaniu administracyjnym. Od jego treści nie można złożyć kolejnego odwołania w tej samej ścieżce. Jeśli potwierdza wynik negatywny, kierowca traci możliwość wykonywania zawodu do czasu ustąpienia przeszkody (jeżeli ma ona charakter odwracalny, np. epizod depresyjny po skutecznym leczeniu) albo bezterminowo.
Najczęstsze powody negatywnych orzeczeń w Polsce to:
- wydłużony ponad normę czas reakcji na bodziec złożony,
- istotne zaburzenia koncentracji lub podzielności uwagi,
- podwyższone wyniki w skalach impulsywności lub agresji w kwestionariuszach,
- wykrycie tendencji do fałszowania odpowiedzi (wysokie wyniki skali kłamstwa),
- deklaracja przyjmowania leków trwale upośledzających sprawność psychoruchową.
Przed złożeniem odwołania skonsultuj się z neurologiem lub psychiatrą. Jeśli problem ma podłoże medyczne (zaburzenia snu, nieleczona depresja, ADHD), odpowiednie leczenie lub dokumentacja lekarska mogą zmienić wynik badania II stopnia. Psycholog orzekający na II stopniu dysponuje szerszym zestawem narzędzi diagnostycznych i ma prawo sięgnąć po dokumentację medyczną, co czyni to badanie bardziej rozbudowanym niż standardowe.
Jak często kierowcy zawodowi muszą odnawiać orzeczenie psychologiczne
Częstotliwość badań zależy od wieku kierowcy. Do ukończenia 60. roku życia orzeczenie pozostaje ważne przez 5 lat. Po przekroczeniu tego progu wiekowego badania odbywają się co 2–3 lata, a psycholog może zalecić jeszcze krótszy interwał na podstawie indywidualnej oceny.
| Wiek kierowcy | Ważność orzeczenia | Uwagi |
|---|---|---|
| Poniżej 60 lat | 5 lat | Standardowy cykl dla większości aktywnych zawodowo kierowców |
| 60–65 lat | 3 lata (lub mniej, zależnie od decyzji psychologa) | Możliwa obserwacja co rok przy wskazaniach |
| Powyżej 65 lat | 2 lata lub krótszy termin | Indywidualna ocena; częstsze badania przy chorobach przewlekłych |
| Po wypadku lub cofnięciu uprawnień | Jednorazowe badanie na skierowanie starosty | Niezależnie od wieku i wcześniejszej historii |
Orzeczenie wydane przez pracownię I stopnia trafia do centralnej ewidencji kierowców (CEK), prowadzonej przez Ministerstwo Cyfryzacji. Pracodawca i organy kontroli ruchu drogowego mogą sprawdzić jego ważność w systemie bez konieczności fizycznego okazywania dokumentu przez kierowcę.
Badanie należy wykonać przed upływem ważności poprzedniego orzeczenia, a nie w dniu jego wygaśnięcia. Przerwa w ciągłości orzeczenia, nawet jednodniowa, oznacza brak formalnych uprawnień do wykonywania zawodu i może skutkować rozwiązaniem umowy o pracę z winy pracownika.
Psychotesty dla kierowców zawodowych: plan działania krok po kroku
Psychotesty dla kierowców kategorii C i D to procedura, którą da się zaplanować i sprawnie przeprowadzić, jeśli wiesz, czego oczekiwać. Kluczowe etapy: znaleźć uprawnioną pracownię, zadbać o kondycję psychofizyczną przed badaniem i pilnować terminów odnowień przez całą karierę zawodową.
- Znajdź uprawnioną pracownię w rejestrze marszałka województwa lub zapytaj pracodawcę, czy firma ma podpisaną umowę z konkretną placówką. To może obniżyć koszt i przyspieszyć termin.
- Umów wizytę z wyprzedzeniem co najmniej 7–14 dni. Popularne pracownie w rejonach dużych węzłów logistycznych i tras tranzytowych mają kolejki, szczególnie na początku i końcu kwartału.
- Zadbaj o sen, dietę i abstynencję przez 24–48 godzin przed badaniem; unikaj leków wpływających na sprawność psychoruchową.
- Weź ze sobą dokument tożsamości, skierowanie od lekarza medycyny pracy (jeśli wymagane przez pracodawcę lub starostwo) oraz numer prawa jazdy.
- Po otrzymaniu pozytywnego orzeczenia zachowaj je w bezpiecznym miejscu i ustaw przypomnienie w kalendarzu na 60 dni przed datą wygaśnięcia. Tyle czasu wystarczy na spokojne umówienie kolejnego badania.
Psychotesty dla kierowców zawodowych kat. C i D to nie biurokratyczna przeszkoda, lecz potwierdzenie, że jesteś bezpiecznym uczestnikiem ruchu drogowego, którego sprawność psychofizyczna spełnia wymagania stawiane osobom odpowiedzialnym za dziesiątki istnień ludzkich każdego dnia. Jeśli równolegle przygotowujesz się do egzaminu teoretycznego lub szukasz aktualnych przepisów drogowych, zajrzyj na nasz blog z poradami dla kierowców. Regularnie aktualizujemy go o zmiany w prawie i praktyczne wskazówki dla zawodowców za kierownicą.
Psychotesty dla kierowców zawodowych – najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Kto dokładnie musi przechodzić psychotesty?
Obowiązek ten dotyczy szerokiej grupy kierowców i kandydatów na kierowców. Zgodnie z Ustawą o kierujących pojazdami, badaniom podlegają m.in.:
Kandydaci i kierowcy zawodowi: Osoby ubiegające się o prawo jazdy kat. C1, C, D1, D, C1+E, C+E, D1+E, D+E oraz kierowcy wykonujący transport drogowy (tzw. kod 95).
Kierowcy pojazdów uprzywilejowanych (np. karetki, wozy strażackie, policja).
Instruktorzy i egzaminatorzy nauki jazdy.
Kierowcy taksówek (taxi).
Kierowcy skierowani przez Starostę, np. po przekroczeniu 24 punktów karnych, prowadzeniu pojazdu pod wpływem alkoholu lub byciu sprawcą wypadku, w którym byli zabici lub ranni.
Kierowcy skierowani przez lekarza, jeśli w trakcie badania lekarskiego nasunęły się wątpliwości co do ich stanu psychicznego.
Jak wygląda badanie krok po kroku? Ile to wszystko trwa?
Standardowe badanie trwa od 1,5 do 2,5 godziny i można je podzielić na trzy etapy:
Część papierowa (lub komputerowa): Wypełnianie kwestionariuszy dotyczących osobowości, temperamentu i radzenia sobie ze stresem. Czasem pojawiają się też proste testy na koncentrację i inteligencję.
Część aparaturowa: Testy na specjalistycznych urządzeniach badających czas reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową, ocenę prędkości i widzenie w ciemności.
Wywiad z psychologiem: Rozmowa końcowa: omówienie wyników i wydanie orzeczenia.
Jakie pytania padają w kwestionariuszach? Czy są tam „złe” odpowiedzi?
Pytania mają na celu stworzenie Twojego portretu psychologicznego. Typowe pytania mogą dotyczyć tego, jak reagujesz na stres, czy lubisz ryzyko, czy jesteś osobą towarzyską, czy łatwo wpadasz w złość. Przykłady, które często przytaczają kierowcy na forach, to: „Czy często działasz pod wpływem chwili?”, „Czy denerwuje Cię, gdy ktoś jedzie zbyt wolno?”, „Czy uważasz, że większość ludzi jest uczciwa?”. Ważne: W tych testach nie ma złych odpowiedzi, ale jest coś takiego jak niespójność. Kwestionariusze mają wbudowane skale kłamstwa, które łatwo wychwytują próby przedstawienia się w przesadnie dobrym świetle. Najlepszą strategią jest odpowiadanie szczerze i zgodnie z prawdą.
Boję się „maszyn”. Na czym polegają te testy?
Aparatura nie jest skomplikowana w obsłudze, a psycholog dokładnie wszystko tłumaczy. Najczęściej spotykane urządzenia to:
Miernik Czasu Reakcji: Twoim zadaniem jest jak najszybsze naciśnięcie przycisku lub pedału po zapaleniu się lampki lub usłyszeniu dźwięku. Bada szybkość Twojego reagowania.
Aparat Piórkowskiego: Testuje koordynację wzrokowo-ruchową. Musisz płynnie prowadzić wodzik po wyznaczonej ścieżce, starając się jej nie dotknąć.
Wirometr: Oceniasz prędkość obracającego się punktu. Sprawdza zdolność do oceny prędkości obiektów w ruchu.
Nyktometr: Bada widzenie zmierzchowe i odporność na olśnienie. Sprawdzasz, jak szybko Twój wzrok adaptuje się do ciemności po krótkim oślepieniu światłem.
Czy badanie jest trudne?
Dla zdecydowanej większości osób z prawidłowymi funkcjami psychofizycznymi badanie nie jest trudne. Trudność nie polega na poziomie skomplikowania zadań (są one stosunkowo proste), ale na tym, że mierzą one Twoje wrodzone predyspozycje i sprawność. Nie jest to egzamin ze wiedzy, ale diagnoza Twoich możliwości.
Jak mogę się przygotować do psychotestów, żeby dobrze wypaść?
Nie da się „wykuć” psychotestów, ale można zadbać o to, by nic nie zakłóciło Twojego wyniku. Oto kluczowe wskazówki:
Wyśpij się. To najważniejsza rada. Zmęczenie drastycznie wydłuża czas reakcji i pogarsza koncentrację.
Bądź trzeźwy i wypoczęty. Nie spożywaj alkoholu ani innych substancji psychoaktywnych na 24-48 godzin przed badaniem.
Zjedz lekki posiłek. Nie idź na badanie głodny, bo spadek cukru może osłabić Twoje zdolności poznawcze.
Nie denerwuj się. Podejdź do badania jak do bilansu zdrowotnego. Psycholog nie jest Twoim wrogiem – jego celem jest obiektywna ocena, a nie „oblanie” Cię. Stres jest Twoim największym przeciwnikiem.
Co trzeba ze sobą zabrać?
Dowód osobisty lub inny dokument tożsamości ze zdjęciem.
Prawo jazdy (jeśli już je posiadasz).
Skierowanie na badanie, jeśli zostało wydane (np. przez pracodawcę, lekarza lub starostę).
Okulary lub soczewki kontaktowe, jeśli używasz ich do prowadzenia pojazdów. To absolutnie kluczowe!
Dane do faktury, jeśli badanie opłaca pracodawca.
Czy można nie zdać psychotestów? Co się dzieje, jeśli dostanę negatywne orzeczenie?
Tak, można otrzymać orzeczenie stwierdzające istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Dzieje się tak, gdy wyniki w kluczowych obszarach (np. czas reakcji, cechy osobowości stwarzające zagrożenie) są znacznie poniżej normy dla danej grupy. Otrzymanie negatywnego orzeczenia oznacza, że w tym momencie nie możesz legalnie wykonywać pracy na stanowisku kierowcy lub uzyskać odpowiednich uprawnień.
Nie zgadzam się z wynikiem. Czy mogę się odwołać?
Tak, masz do tego pełne prawo. Na złożenie odwołania masz 14 dni od daty otrzymania orzeczenia. Procedura wygląda następująco:
Składasz pisemne odwołanie za pośrednictwem pracowni psychologicznej, która wydała negatywne orzeczenie.
Pracownia ta przekazuje Twoje odwołanie wraz z dokumentacją badania do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy (WOMP) właściwego dla Twojego miejsca zamieszkania.
WOMP wyznacza Ci termin ponownego, pełnego badania psychologicznego.
Orzeczenie wydane przez WOMP w trybie odwoławczym jest ostateczne.
Kiedy dokładnie muszę powtórzyć badania?
Musisz je powtórzyć przed upływem terminu ważności Twojego obecnego orzeczenia (5 lat lub 30 miesięcy). Pracodawca ma obowiązek pilnować tych terminów i kierować Cię na badania okresowe. Nie czekaj do ostatniej chwili – umów się na wizytę z odpowiednim wyprzedzeniem.
