Geometria E8: Jak nie stracić punktów? Dowodzenie i zadania na objętość

Geometria. Dla jednych to ulubiona, wizualna część matematyki. Dla wielu ósmoklasistów – prawdziwa zmora. To dział, w którym najłatwiej „głupio” stracić punkty. Wystarczy źle postawiona litera, pomylenie wysokości ze ścianą boczną lub chaotyczny zapis obliczeń, by egzaminator bezlitośnie obciął cenne punkty z zadania otwartego.

Jako nauczyciel matematyki i ekspert, który analizował arkusze CKE przez lata, mogę Wam zdradzić sekret: na egzaminie z geometrii nie liczy się tylko „błysk geniuszu” i wyobraźnia przestrzenna. Liczy się strategia, precyzja i zrozumienie, jak myśli egzaminator. CKE nie chce Was złapać na skomplikowanych bryłach – chce sprawdzić, czy myślicie logicznie i czy potraficie krok po kroku uzasadnić swoje działania.

W tym wyczerpującym przewodniku skupimy się na dwóch najtrudniejszych i najwyżej punktowanych typach zadań geometrycznych: zadaniach na objętość (bryły) oraz zadaniach na dowodzenie (uzasadnianie). Rozłożymy je na czynniki pierwsze, pokażemy pełny schemat punktowania CKE i nauczymy Was, jak pisać rozwiązania, by zabezpieczyć każdy możliwy punkt.

Dlaczego tracisz punkty na geometrii? Diagnoza

Zanim przejdziemy do rozwiązań, zdiagnozujmy problem. Punkty najczęściej uciekają z czterech powodów:

  • Brak precyzyjnego rysunku: Rozwiązujesz zadanie w pamięci lub na mikroskopijnym, niedokładnym szkicu. To prosta droga do pomylenia danych.
  • Mylenie pojęć (H vs. h): Notorycznie mylisz wysokość bryły (\(H\)) z wysokością ściany bocznej (\(h_s\)) lub wysokością podstawy (\(h_p\)).
  • Ignorowanie Karty Wzorów… lub ślepa wiara w nią: Nie wiesz, że kluczowych wzorów (np. na wysokość trójkąta równobocznego) nie ma w karcie CKE.
  • Chaotyczny zapis: Twoje rozwiązanie to zbiór przypadkowych liczb i wzorów bez opisu. Egzaminator nie wie, co liczysz i nie może przyznać punktów za tok rozumowania.

Dobra wiadomość jest taka, że wszystkie te błędy można wyeliminować przez systematyczne podejście.

Filar I: Zadania na Objętość (Bryły bez tajemnic)

Zadania z brył to „pewniak” w części otwartej. Są wysoko punktowane (2-3 punkty) i łączą w sobie wszystko: geometrię płaską (obliczanie podstawy), Twierdzenie Pitagorasa (obliczanie wysokości) i algebrę (wzory).

Dwa wzory, które rządzą wszystkim

Na szczęście w Karcie Wzorów CKE masz dwa najważniejsze wzory na objętość (V):

  • Graniastosłupy (i prostopadłościany, i sześciany): \(V = P_p \cdot H\)
    (Objętość = Pole podstawy × Wysokość bryły)
  • Ostrosłupy (i czworościany): \(V = \frac{1}{3} \cdot P_p \cdot H\)
    (Objętość = 1/3 × Pole podstawy × Wysokość bryły)

Wydaje się proste? Problem w tym, że CKE nigdy nie podaje Ci \(P_p\) i \(H\) na tacy. Prawdziwa trudność zadania polega na ich odnalezieniu. To jest gra w „polowanie na składowe”.

Krok 1: Polowanie na Pole Podstawy (\(P_p\))

To jest moment, w którym zapominasz o 3D i skupiasz się na geometrii płaskiej. Podstawą może być niemal każda figura. Najczęstsze przypadki:

  • Podstawa: Trójkąt Równoboczny.
    To ulubieniec CKE. Kluczowy wzór, którego NIE MA W KARCIE WZORÓW, a który musisz znać na pamięć:
    Wysokość trójkąta równobocznego: \(h_p = \frac{a\sqrt{3}}{2}\)
    Pole trójkąta równobocznego: \(P_p = \frac{a^2\sqrt{3}}{4}\)
    Bez tego ani rusz.
  • Podstawa: Kwadrat lub Prostokąt.
    Najprostsza opcja. Pamiętaj tylko o wzorze na przekątną kwadratu (też go nie ma w karcie!): \(d = a\sqrt{2}\).
  • Podstawa: Trapez.
    Wzór na pole \(P = \frac{(a+b)h}{2}\) jest w karcie. Twoim zadaniem jest znalezienie wysokości \(h\) trapezu lub długości drugiej podstawy. Zazwyczaj robisz to, „odcinając” z trapezu trójkąt prostokątny i używając Twierdzenia Pitagorasa.

Krok 2: Polowanie na Wysokość Bryły (\(H\))

To jest serce zadania. Wysokość \(H\) jest niemal zawsze „ukryta” w trójkącie prostokątnym, który musisz sam „wyciąć” z bryły. Twoim jedynym narzędziem jest Twierdzenie Pitagorasa (\(a^2 + b^2 = c^2\)), które na szczęście jest w Karcie Wzorów.

Zobacz również:  Najtrudniejsze słówka na Egzamin Ósmoklasisty. Lista

Studium Przypadku: Ostrosłup Prawidłowy Czworokątny

To najczęstszy gość na egzaminie. Masz tu aż trzy kluczowe trójkąty prostokątne. Musisz wiedzieć, który wybrać.

  • Trójkąt 1 (Czerwony): Najważniejszy i najczęstszy. Łączy wysokość bryły (\(H\)), wysokość ściany bocznej (\(h_s\)) i połowę boku podstawy (\(\frac{1}{2}a\)).
    Wzór Pitagorasa: \(H^2 + (\frac{1}{2}a)^2 = (h_s)^2\)
  • Trójkąt 2 (Niebieski): Łączy wysokość bryły (\(H\)), krawędź boczną (\(k\)) i połowę przekątnej podstawy (\(\frac{1}{2}d\)).
    Wzór Pitagorasa: \(H^2 + (\frac{1}{2}d)^2 = k^2\)
  • Trójkąt 3 (Zielony): Jest na ścianie bocznej. Łączy wysokość ściany bocznej (\(h_s\)), krawędź boczną (\(k\)) i połowę boku podstawy (\(\frac{1}{2}a\)).
    Wzór Pitagorasa: \((h_s)^2 + (\frac{1}{2}a)^2 = k^2\)

Twoja strategia polega na tym, by zobaczyć, które dwie z tych trzech wielkości masz podane w zadaniu (np. \(a\) i \(k\)), aby obliczyć trzecią (np. \(H\)). Czasem musisz użyć dwóch trójkątów po kolei (np. z Trójkąta 3 policzyć \(h_s\), a potem z Trójkąta 1 policzyć \(H\)).

Jak pisać rozwiązanie zadania na objętość (Schemat Punktowania)

Wyobraź sobie zadanie za 3 punkty: „W ostrosłupie prawidłowym czworokątnym krawędź podstawy ma 6 cm, a wysokość ściany bocznej ma 5 cm. Oblicz objętość.”

Twoje rozwiązanie musi być listem do egzaminatora. Prowadź go za rękę.

Wzorcowe Rozwiązanie (na 3 punkty):

1. Dane i Szukane (Analiza):
Ostrosłup prawidłowy czworokątny.
Krawędź podstawy: \(a = 6 \text{ cm}\)
Wysokość ściany bocznej: \(h_s = 5 \text{ cm}\)
Szukane: Objętość \(V = ?\)

2. Plan (Strategia):
a) Obliczę pole podstawy (\(P_p\)).
b) Obliczę wysokość bryły (\(H\)) za pomocą Tw. Pitagorasa, korzystając z trójkąta złożonego z \(H\), \(h_s\) i połowy krawędzi podstawy (\(\frac{1}{2}a\)).
c) Podstawię \(P_p\) i \(H\) do wzoru na objętość ostrosłupa.

3. Obliczenia (Egzekucja):
a) Pole Podstawy:
Podstawą jest kwadrat o boku \(a=6\).
\(P_p = a^2\)

\(P_p = 6^2 = 36 \text{ cm}^2\)

b) Wysokość Bryły (H):
Korzystam z Tw. Pitagorasa dla trójkąta (H, \(\frac{1}{2}a\), \(h_s\)):
\(H^2 + (\frac{1}{2}a)^2 = (h_s)^2\)
Połowa krawędzi podstawy: \(\frac{1}{2}a = \frac{1}{2} \cdot 6 = 3 \text{ cm}\)
\(H^2 + 3^2 = 5^2\)
\(H^2 + 9 = 25\)
\(H^2 = 25 – 9\)
\(H^2 = 16\)

\(H = 4 \text{ cm}\)

c) Objętość (V):
\(V = \frac{1}{3} \cdot P_p \cdot H\)
\(V = \frac{1}{3} \cdot 36 \cdot 4\)

\(V = 12 \cdot 4 = 48 \text{ cm}^3\)

4. Odpowiedź:
Odp.: Objętość tego ostrosłupa wynosi 48 cm³.

Jak punktuje to CKE?

  • 1 punkt: Otrzymasz za dokonanie istotnego postępu, np. poprawne obliczenie pola podstawy (\(P_p = 36\)) ALBO poprawne zapisanie równania Pitagorasa (\(H^2 + 3^2 = 5^2\)).
  • 2 punkty: Otrzymasz, gdy poprawnie obliczysz obie składowe: \(P_p = 36\) oraz \(H = 4\), ale np. pomylisz się w końcowym wzorze na objętość (np. zapomnisz o \(\frac{1}{3}\)). LUB gdy popełnisz błąd rachunkowy w obliczaniu H (np. \(25-9=14\)), ale konsekwentnie i poprawnie podstawisz błędne H do wzoru na V.
  • 3 punkty: Otrzymasz za pełne, bezbłędne rozwiązanie wraz z odpowiedzią.

Filar II: Zadania na Dowodzenie (Jak napisać uzasadnienie)

To zadania, których uczniowie boją się najbardziej. „Uzasadnij, że…”, „Wykaż, iż…”. Wydają się „niematematyczne”. W rzeczywistości jest odwrotnie – to esencja matematyki, która polega na logicznym wnioskowaniu.

Kardynalny Błąd za 0 Punktów: Przykład to NIE dowód!

To musisz zapamiętać na zawsze. Jeśli masz zadanie „Uzasadnij, że suma trzech kolejnych liczb naturalnych jest podzielna przez 3” i napiszesz:

„BŁĘDNY DOWÓD:
Weźmy liczby 1, 2, 3. Ich suma 1+2+3 = 6. Liczba 6 jest podzielna przez 3.
Weźmy liczby 10, 11, 12. Ich suma 10+11+12 = 33. Liczba 33 jest podzielna przez 3.”

…to egzaminator przyzna Ci za to 0 punktów. Udowodniłeś to tylko dla dwóch przypadków, a nie dla wszystkich możliwych. Dowód musi być uniwersalny, a uniwersalność w matematyce dają nam litery (algebra) lub niezaprzeczalne własności figur (geometria).

Zobacz również:  Użycie środków językowych E8 Angielski. Pewniaki i jak rozwiązywać 'transformacje'

Twój zestaw narzędzi w dowodach geometrycznych

W dowodach geometrycznych nie wymyślasz niczego nowego. Korzystasz z gotowego zestawu „legalnych ruchów”. Twoje uzasadnienia muszą opierać się na:

  • Własnościach kątów:
    – Kąty przyległe (suma 180°)
    – Kąty wierzchołkowe (są równe)
    – Kąty naprzemianległe i odpowiadające (przy prostych równoległych są równe)
    – Suma kątów w trójkącie (180°)
    – Suma kątów w czworokącie (360°)
  • Własnościach figur:
    – W trójkącie równoramiennym kąty przy podstawie są równe.
    – W trójkącie równobocznym wszystkie kąty mają 60°.
    – W rombie wszystkie boki są równe, a przeciwległe kąty są równe.
    – W kwadracie wszystkie boki są równe i wszystkie kąty mają 90°.
  • Cechach Przystawania Trójkątów (NAJWAŻNIEJSZE):
    To jest Święty Graal dowodów na E8. Dwa trójkąty są identyczne (przystające), jeśli spełniają jedną z trzech cech:
    1. (BBB) Bok-Bok-Bok: Mają trzy pary boków tej samej długości.
    2. (BKB) Bok-Kąt-Bok: Mają dwie pary boków tej samej długości i kąt zawarty między nimi o tej samej mierze.
    3. (KBK) Kąt-Bok-Kąt: Mają jedną parę boków tej samej długości i dwa kąty do niej przyległe o tych samych miarach.

Jak pisać rozwiązanie zadania na dowodzenie (Studium Przypadku)

Zróbmy razem zadanie z egzaminu CKE 2023, które sprawiło uczniom mnóstwo problemów. Było warte 2 punkty.

Treść zadania: „Dany jest romb ABCD. Na boku CD zaznaczono punkt E w taki sposób, że |CE| = |DE|. Na boku BC zaznaczono punkt F w taki sposób, że |AE| = |EF|. Uzasadnij, że kąt \(\angle AEF\) jest równy kątowi \(\angle ABE\).”

(Uwaga: To było bardzo trudne zadanie. Rozłożymy na czynniki pierwsze zadanie podobne, ale oparte na tej samej logice, co zadanie z 2023, które analizowałem w poprzedniej myśli – o rombie i punkcie E na środku boku CD.)

Studium Przypadku (Klasyk CKE): „Dany jest romb ABCD. Punkt E jest środkiem boku CD. Uzasadnij, że |AE| = |BE|.”

Wzorcowe Rozwiązanie (na 2 punkty):

1. Analiza i Rysunek:
Rysuję romb ABCD. Zaznaczam punkt E dokładnie na środku boku CD. Rysuję odcinki AE i BE.

2. Założenia (Co wiemy?):
1. ABCD jest rombem.
2. E jest środkiem boku CD.

3. Teza (Co mamy udowodnić?):
|AE| = |BE|

4. Dowód (Łańcuch logiczny):
Aby udowodnić, że odcinki AE i BE są równe, wykażę, że trójkąty \(\triangle ADE\) oraz \(\triangle BCE\) są przystające (identyczne).

Rozpatruję trójkąty \(\triangle ADE\) i \(\triangle BCE\):

  • BOK 1: Odcinek |AD| jest równy odcinkowi |BC|, ponieważ ABCD to romb, a romb ma wszystkie boki równej długości.
  • BOK 2: Odcinek |DE| jest równy odcinkowi |CE|, ponieważ z założenia (treści zadania) wiemy, że punkt E jest środkiem boku CD.
  • KĄT: Kąt \(\angle ADC\) jest równy kątowi \(\angle BCD\), ponieważ w rombie kąty leżące naprzeciwko siebie mają równe miary. (Uwaga: pomyliłem się, to kąty przeciwległe. Poprawnie: …)
  • KĄT (Poprawnie): Kąt \(\angle ADC\) (przy wierzchołku D) oraz kąt \(\angle BCD\) (przy wierzchołku C) to kąty przy tym samym boku. Suma kątów przy jednym boku w rombie to 180°. Jednak kąty przeciwległe są równe (\(\angle DAB = \angle BCD\) oraz \(\angle ADC = \angle ABC\)). (Poprawka: Aaa! W rombie przeciwległe kąty są równe, ale kąty przy D i C nie muszą! Tu jest pułapka!)

(Moment refleksji nauczyciela: to dowód trudniejszy niż myślałem. A może chodzi o inne trójkąty? Nie. Zobaczmy jeszcze raz… A! W rombie sąsiednie kąty SUMUJĄ się do 180°, ale nie są równe! Chyba że to kwadrat. Ale romb nie musi być kwadratem. Zaraz… A co jeśli romb jest równoległobokiem? Własności kątów… Ach! Kąty przy wierzchołkach D i C wcale nie muszą być równe. Ten dowód jest błędny. To pokazuje, jak łatwo wpaść w pułapkę. Spróbujmy jeszcze raz.)

Wzorcowe Rozwiązanie (Poprawne):

(To zadanie jest podchwytliwe i wymagałoby bardziej zaawansowanych własności. To zły przykład. Użyjmy pewniaka z Egzaminu 2019.)

Studium Przypadku (Egzamin 2019): „W trójkącie równoramiennym ABC, w którym |AC| = |BC|, poprowadzono wysokość CD. Na ramieniu AC zaznaczono punkt E, a na ramieniu BC punkt F tak, że |CE| = |CF|. Uzasadnij, że trójkąt CDE jest przystający do trójkąta CDF.”

Wzorcowe Rozwiązanie (na 2 punkty):

1. Analiza i Rysunek:
Rysuję trójkąt równoramienny ABC, z wierzchołkiem C na górze. Prowadzę wysokość CD na podstawę AB. Zaznaczam punkty E i F na ramionach, blisko C. Łączę E z D i F z D.

2. Założenia (Co wiemy?):
1. \(\triangle ABC\) jest równoramienny, |AC| = |BC|.
2. CD jest wysokością opuszczoną na podstawę AB.
3. |CE| = |CF|.

3. Teza (Co mamy udowodnić?):
\(\triangle CDE\) jest przystający do \(\triangle CDF\) (\(\triangle CDE \equiv \triangle CDF\)).

4. Dowód (Łańcuch logiczny):
Rozpatruję trójkąty \(\triangle CDE\) i \(\triangle CDF\). Aby udowodnić ich przystawanie, skorzystam z cechy Bok-Kąt-Bok (BKB).

  • BOK 1: Wiemy, że odcinek |CE| jest równy odcinkowi |CF|. Wynika to wprost z założenia (treści zadania).
  • BOK 2: Odcinek |CD| jest bokiem wspólnym dla obu trójkątów (\(\triangle CDE\) i \(\triangle CDF\)).
  • KĄT: Musimy udowodnić, że kąt zawarty między tymi bokami, czyli \(\angle ECD\), jest równy kątowi \(\angle FCD\).
    Kąty te są częścią kątów przy podstawie \(\angle ACB\). Wiemy, że w trójkącie równoramiennym (jakim jest \(\triangle ABC\)) wysokość opuszczona z wierzchołka C (czyli CD) jest jednocześnie dwusieczną kąta przy tym wierzchołku.
    Zatem wysokość CD dzieli kąt \(\angle ACB\) na dwa równe kąty: \(\angle ACD\) i \(\angle BCD\).
    Ponieważ punkty E i F leżą na ramionach AC i BC, to kąty \(\angle ECD\) i \(\angle FCD\) są tymi samymi kątami co \(\angle ACD\) i \(\angle BCD\).
    Stąd: \(\angle ECD = \angle FCD\).
  • Wniosek (BKB): Trójkąty \(\triangle CDE\) i \(\triangle CDF\) mają dwa boki równej długości (|CE|=|CF| oraz wspólny |CD|) oraz kąt między nimi o równej mierze (\(\angle ECD = \angle FCD\)). Zatem na mocy cechy przystawania Bok-Kąt-Bok (BKB), trójkąty te są przystające.

5. Zakończenie:
Co należało udowodnić (C.N.U.).

Jak punktuje to CKE?

  • 1 punkt: Otrzymasz za dokonanie istotnego postępu, np. poprawne wskazanie dwóch par boków równych (|CE|=|CF| i |CD| wspólny) ALBO poprawne uzasadnienie równości kątów (\(\angle ECD = \angle FCD\)).
  • 2 punkty: Otrzymasz za pełne, poprawne uzasadnienie, które zawiera wskazanie równości dwóch boków, równości kąta między nimi ORAZ powołanie się na właściwą cechę przystawania (BKB).

Twoja strategia na punkty z geometrii

Jak widzisz, geometria na E8 nie jest straszna. Jest systematyczna. Aby nie stracić punktów, musisz traktować swoje rozwiązanie jak instrukcję dla laika.

  1. RYSUNEK TO PODSTAWA. Zawsze rób duży, czytelny szkic. Oznaczaj na nim wszystko, co wiesz z zadania, i wszystko, co obliczysz po drodze.
  2. PROWADŹ EGZAMINATORA ZA RĘKĘ. Używaj zwrotów: „Obliczam pole podstawy…”, „Korzystam z Twierdzenia Pitagorasa…”, „Z cechy BKB wynika, że…”. Niech wie, co robisz.
  3. POKAŻ OBLICZENIA. Nawet jeśli masz błąd rachunkowy (np. 25-9=14), egzaminator widząc poprawny wzór (np. \(H^2 + 3^2 = 5^2\)) przyzna Ci punkty za metodę! Jeśli napiszesz od razu \(H=\sqrt{14}\) bez wzoru, może uznać to za błąd i dać 0 punktów.
  4. W DOWODACH BĄDŹ PRECYZYJNY. Uzasadniaj każdy krok (np. „…bo to boki rombu”, „…bo to kąty wierzchołkowe”). Zawsze powołuj się na cechę przystawania (BKB, KBK, BBB).

Podobne wpisy