Jazda „na suwak” i „korytarz życia” – przepisy, które każdy kierowca musi znać.

Polskie drogi, z roku na rok coraz bardziej zatłoczone, stają się areną nieustannej próby cierpliwości, umiejętności i – przede wszystkim – odpowiedzialności. Wraz ze wzrostem natężenia ruchu, stare, niepisane zasady „uprzejmości drogowej” przestały wystarczać. Okazywały się nieefektywne, a często prowadziły do chaosu, agresji i, co najgorsze, do tragedii. W odpowiedzi na to, polski ustawodawca podjął jedną z najważniejszych decyzji ostatnich lat, wprowadzając do Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym (PoRD) dwa kluczowe, obowiązkowe mechanizmy: jazdę „na suwak” oraz „korytarz życia”.

Te dwie zasady, wprowadzone nowelizacją z 6 grudnia 2019 roku, to nie są sugestie ani zalecenia. To twarde prawo. Jako ekspert w dziedzinie szkolenia kierowców i egzaminator, widzę codziennie, jak fundamentalne jest zrozumienie filozofii stojącej za tymi przepisami. One nie tylko rewolucjonizują sposób, w jaki poruszamy się w korkach czy reagujemy na sygnały alarmowe. One dosłownie oddzielają kulturę jazdy XXI wieku – opartą na współpracy i efektywności – od przestarzałych, indywidualistycznych i niebezpiecznych nawyków.

Raporty Komendy Głównej Policji (KGP) od lat wskazują, że do wielu wypadków, w tym tragicznych zderzeń naczep z samochodami stojącymi w korku, dochodzi właśnie z powodu niepłynnego ruchu i gwałtownych hamowań. Jednocześnie statystyki ratownictwa medycznego są bezlitosne: w tzw. „złotej godzinie” (pierwsze 60 minut po wypadku) każda minuta stracona przez karetkę w zatorze drastycznie zmniejsza szanse ofiar na przeżycie.

Ten artykuł to kompletny, pogłębiony przewodnik po obu tych zasadach. Rozłożymy na czynniki pierwsze nie tylko sam przepis, ale także psychologię jazdy, najczęstsze błędy oraz konsekwencje – zarówno te prawne, jak i te życiowe. Dla kandydata na kierowcę przygotowującego się do egzaminu na prawo jazdy kat. B jest to lektura obowiązkowa. Dla doświadczonego kierowcy – niezbędne uaktualnienie wiedzy.

Jazda „na Suwak” – Prawo Efektywności

Przez dekady w Polsce panowało przekonanie, że „kulturalny” kierowca, widząc zwężenie za 500 metrów, powinien jak najszybciej zmienić pas na ten, który będzie kontynuowany. Efekt? Jeden pas totalnie zakorkowany na długo przed zwężeniem, a drugi – ten zanikający – niemal całkowicie pusty. Co gorsza, każdy kierowca próbujący wykorzystać pusty pas zgodnie z logiką, był traktowany jak „oszust” i „cwaniak”, a nierzadko blokowany przez tzw. „szeryfów drogowych”.

To myślenie było fundamentalnie błędne i generowało olbrzymie straty. „Jazda na suwak” (ang. zipper merge) to mechanizm, który zastępuje tę szkodliwą „uprzejmość” matematyczną efektywnością.

Na Czym Dokładnie Polega „Jazda na Suwak”?

Zasada jest genialna w swojej prostocie:

1. Kierowcy wykorzystują całą długość obu (lub wszystkich) pasów ruchu, aż do samego miejsca zwężenia lub przeszkody.
2. Dopiero bezpośrednio przed zwężeniem kierowcy na pasie zanikającym sygnalizują zamiar zmiany pasa.
3. Kierowcy na pasie kontynuowanym mają obowiązek wpuścić jeden pojazd z pasa zanikającego.
4. Proces odbywa się naprzemiennie (jeden z pasa kontynuowanego, jeden z pasa zanikającego), tworząc płynny, mechaniczny ruch przypominający zamykający się zamek błyskawiczny.

Podstawa Prawna: Art. 22 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym

Do fundamentalnej zasady zmiany pasa (ust. 4), która mówi o obowiązku ustąpienia pierwszeństwa, dodano kluczowe ustępy 4a i 4b, które regulują metodę „suwaka”.

Analiza prawna:

• Art. 22 ust. 4a PoRD: „W warunkach znacznego zmniejszenia prędkości na jezdni z więcej niż jednym pasem ruchu w tym samym kierunku jazdy, w przypadku gdy występuje zwężenie jezdni uniemożliwiające kontynuowanie jazdy pasem ruchu lub występuje przeszkoda na pasie ruchu, kierujący pojazdem poruszający się sąsiednim pasem ruchu jest obowiązany, bezpośrednio przed miejscem wystąpienia zwężenia lub przeszkody lub bezpośrednio przed miejscem oznaczonym znakiem D-56, umożliwić kierującemu pojazdem znajdującym się na pasie ruchu, na którym jazda jest niemożliwa, zmianę tego pasa ruchu na sąsiedni.”

Rozbijmy to na kluczowe warunki:

1. „W warunkach znacznego zmniejszenia prędkości”: To jest absolutnie kluczowe. Zasada „suwaka” nie obowiązuje w warunkach płynnego ruchu! Jeśli ruch odbywa się z normalną prędkością (np. 70 km/h), a Twój pas się kończy, masz obowiązek ustąpić pierwszeństwa zgodnie z ogólną zasadą (art. 22 ust. 4) – czyli włączyć się, nie zmuszając nikogo do hamowania. „Suwak” to zasada wyłącznie dla korków i zatorów.
2. „Zwężenie jezdni (…) lub występuje przeszkoda”: Działa to zarówno przy planowanych robotach drogowych (znak D-5 „zwężenie”), jak i przy nagłej przeszkodzie (np. zepsuty samochód, wypadek).
3. „Kierujący (…) jest obowiązany (…) umożliwić”: To nie jest już dobra wola. To jest prawny obowiązek kierowcy na pasie kontynuowanym. Nie-wpuszczenie kogoś jest wykroczeniem.
4. „Bezpośrednio przed miejscem wystąpienia zwężenia”: Ten zapis kończy erę „szeryfów”. Prawo nakazuje dojechać do samego końca. Zjeżdżanie na pas kontynuowany 200 metrów wcześniej jest de facto niezgodne z ideą tego przepisu, ponieważ zaburza płynność i nie wykorzystuje pełnej przepustowości drogi.

Znak D-56 („jazda na suwak”) jest obecnie tylko potwierdzeniem zasady, która obowiązuje z mocy prawa (art. 22 ust. 4a) nawet tam, gdzie znaku nie ma, o ile spełnione są warunki (korek i zwężenie).

Psychologia i Matematyka: Dlaczego „Suwak” Działa?

Główny opór przed „suwakiem” miał podłoże psychologiczne. Kierowca stojący 20 minut w korku na prawym pasie, widząc auto „mknące” (nawet jeśli to 10 km/h) lewym pasem, czuł się oszukany. Jego poczucie sprawiedliwości było naruszone. Traktował kierowcę na lewym pasie jak kogoś, kto „wpycha się” na początek kolejki.

Tymczasem matematyka i inżynieria ruchu są jednoznaczne:

• Wykorzystanie pojemności: Używanie dwóch pasów zamiast jednego skraca fizyczną długość korka o niemal połowę. Zator, który wcześniej miał 2 km, teraz ma ok. 1 km. To udrażnia skrzyżowania znajdujące się „za” korkiem.
• Wyrównanie prędkości: Gdy oba pasy jadą (co prawda wolno, ale jadą), prędkość na obu jest zbliżona. Minimalizuje to frustrację i agresję.
• Płynność: Największe problemy w korkach generuje tzw. „efekt akordeonu” (ciągłe zatrzymywanie się i ruszanie). „Suwak” pozwala na utrzymanie powolnej, ale stałej prędkości, co jest bardziej ekonomiczne i bezpieczniejsze (mniejsze ryzyko najechania na tył).

Kampanie prowadzone przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) od lat próbowały to wytłumaczyć. Dopiero wprowadzenie twardego przepisu zaczęło zmieniać mentalność kierowców.

Najczęstsze Błędy i Scenariusze Praktyczne

Mimo że przepis jest jasny, błędy zdarzają się po obu stronach „zamka”.

Błędy kierowcy na pasie ZANIKAJĄCYM:

1. Zbyt wczesna zmiana pasa: Najczęstszy błąd wynikający ze starych nawyków. Kierowca boi się, że „nikt go nie wpuści” i zmienia pas 300 metrów przed zwężeniem, przyczyniając się do wydłużenia korka na pasie kontynuowanym.
2. Agresywne „wpychanie się”: Zasada 1:1 to współpraca. Kierowca na pasie zanikającym musi zasygnalizować manewr i poczekać na miejsce, a nie zajeżdżać drogę, wymuszając hamowanie.
3. Brak sygnalizacji: Włączenie kierunkowskazu jest absolutnie kluczowe, by poinformować kierowcę na pasie obok o swoim zamiarze.

Błędy kierowcy na pasie KONTYNUOWANYM:

1. „Szeryfowanie”: Najgorszy i najbardziej niebezpieczny błąd. Polega na celowym blokowaniu pasa zanikającego, jadąc ” okrakiem” między pasami lub zrównując się z innym pojazdem. Jest to skrajnie agresywne, tamuje ruch i podlega surowym karom jako stwarzanie zagrożenia.
2. Nie-wpuszczenie pojazdu: Kierowca ma obowiązek umożliwić zmianę pasa jednemu pojazdowi. Celowe przyspieszanie, by „zamknąć lukę”, jest wykroczeniem.
3. Wpuszczanie „stadami”: Zasada to 1:1. Wpuszczenie trzech aut pod rząd, bo „się spieszą”, zaburza rytm i jest niesprawiedliwe wobec kierowców z tyłu.

Scenariusz 1: Droga dwupasmowa zwęża się do jednego pasa (np. roboty drogowe)

• Oba pasy (lewy i prawy) są zapełnione i jadą wolno.
• Dojazd do samego końca (do pachołków).
• Kierowca na prawym pasie (kontynuowanym) przejeżdża, następnie ma obowiązek wpuścić JEDEN pojazd z pasa lewego. Następnie rusza kolejny kierowca z prawego i wpuszcza kolejnego z lewego. Rytm: Prawy, Lewy, Prawy, Lewy.

Scenariusz 2: Autostrada, trzy pasy zwężają się do dwóch (np. kończy się lewy pas)

• Zasada dotyczy tylko miejsca, gdzie zanika pas.
• Pasy prawy i środkowy jadą normalnie (w ramach korka).
• Kierowcy na pasie lewym (zanikającym) dojeżdżają do końca.
• Kierowcy na pasie środkowym mają obowiązek wpuszczać naprzemiennie (1:1) pojazdy z pasa lewego.
• Zasada „suwaka” nie obowiązuje między pasem prawym a środkowym, ponieważ pas prawy nie zanika.

„Jazda na Suwak” a Egzamin na Prawo Jazdy

Podczas egzaminu na prawo jazdy kat. B, egzaminator będzie bacznie obserwował zachowanie kandydata w takiej sytuacji.

• Jako kierowca na pasie zanikającym: Musisz wykazać się dynamiką i znajomością przepisu. Oznacza to, że masz obowiązek dojechać do końca pasa, a nie „profilaktycznie” pchać się na sąsiedni pas 200 metrów wcześniej. Zbyt wczesna zmiana pasa może zostać oceniona jako błąd wynikający z nieznajomości zasad lub braku umiejętności oceny sytuacji.
• Jako kierowca na pasie kontynuowanym: Masz obowiązek aktywnie monitorować otoczenie i gdy pojazd na pasie obok dojedzie do końca i zasygnalizuje manewr, musisz go wpuścić. Celowe zablokowanie go lub zignorowanie będzie poważnym błędem, świadczącym o nieznajomości Art. 22.

„Korytarz Życia” – Prawo Przeżycia

Jeśli „jazda na suwak” jest prawem efektywności, to „korytarz życia” (ang. emergency corridor) jest prawem o najwyższym priorytecie – prawem ratującym ludzkie życie.

Problem był równie poważny co w przypadku „suwaka”. W momencie pojawienia się sygnałów pojazdu uprzywilejowanego (karetki, straży pożarnej, policji), na drogach wybuchał chaos. Kierowcy uciekali w przypadkowych kierunkach, blokując się nawzajem, lub – co gorsza – po prostu zatrzymywali się, nie robiąc nic. Cenne minuty, decydujące o czyimś zdrowiu lub życiu, były bezpowrotnie tracone.

„Korytarz życia” zastąpił tę chaotyczną improwizację żelazną, jednolitą i natychmiastową procedurą.

Na Czym Dokładnie Polega „Korytarz Życia”?

Jest to ustandaryzowany sposób zachowania kierowców w warunkach zwiększonego natężenia ruchu lub zatoru, mający na celu natychmiastowe utworzenie wolnego pasa przejazdu dla pojazdów uprzywilejowanych.

Zasada jest prosta i opiera się na podziale jezdni:

1. Kierowcy na skrajnym lewym pasie mają obowiązek zjechać JAK NAJBARDZIEJ NA LEWO (nawet na pas zieleni lub do barierki).
2. Kierowcy na wszystkich pozostałych pasach (środkowym, prawym, a na autostradach także kolejnych prawych) mają obowiązek zjechać JAK NAJBARDZIEJ NA PRAWO (nawet na pas awaryjny lub pobocze).
3. W ten sposób, niezależnie od tego, czy droga ma 2, 3 czy 5 pasów, pośrodku (a konkretnie: między lewym pasem a resztą) tworzy się jeden szeroki, wolny „korytarz” dla służb.

Podstawa Prawna: Art. 9 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym

Przepis ten jest kategoryczny i nie pozostawia miejsca na interpretację.

• Art. 9 ust. 1 PoRD: „Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani ułatwić przejazd pojazdu uprzywilejowanego, w szczególności przez niezwłoczne usunięcie się z jego drogi, a w razie potrzeby zatrzymanie s¹ię.”

To jest zasada ogólna. Kluczowy jest ust. 2, który precyzuje, jak to zrobić:

• Art. 9 ust. 2 PoRD: „W warunkach zwiększonego natężenia ruchu utrudniającego swobodny przejazd pojazdu uprzywilejowanego, w celu ułatwienia tego przejazdu, kierujący pojazdem jest obowiązany:
  1. na jezdni z dwoma pasami ruchu w tym samym kierunku – kierujący pojazdem poruszający się lewym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przez zjechanie jak najbliżej lewej krawędzi pasa ruchu, a kierujący pojazdem poruszający się prawym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przez zjechanie jak najbliżej prawej krawędzi pasa ruchu;
  2. na jezdni z więcej niż dwoma pasami ruchu w tym samym kierunku – kierujący pojazdem poruszający się skrajnym lewym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przez zjechanie jak najbliżej lewej krawędzi pasa ruchu, a kierujący pojazdami poruszający się pozostałymi pasami ruchu są obowiązani usunąć się z drogi przez zjechanie jak najbliżej prawej krawędzi pasów ruchu.”

Analiza prawna:

1. „W warunkach zwiększonego natężenia ruchu”: Podobnie jak przy „suwaku”, przepis ten dotyczy sytuacji, gdy pojazd uprzywilejowany nie może swobodnie wyprzedzać. Jeśli droga jest pusta, wystarczy po prostu zjechać mu z drogi. Przepis ten standaryzuje zachowanie w korku.
2. „Niezwłoczne usunięcie się”: Reakcja ma być natychmiastowa po usłyszeniu lub zobaczeniu sygnałów. Nie „gdy dojedzie do mojego zderzaka”, ale „gdy tylko go usłyszę”.
3. „Zjechanie jak najbliżej krawędzi”: Ustawodawca precyzuje, że mamy zjechać maksymalnie na bok. W praktyce oznacza to wjechanie kołami na pas awaryjny (po prawej) lub na twarde pobocze/pas zieleni (po lewej). Chodzi o fizyczne zrobienie miejsca.
4. „Skrajny lewy na lewo, pozostali na prawo”: To najgenialniejsza część tej zasady. Jest uniwersalna.
   • Droga 2-pasmowa: Lewy na lewo, prawy na prawo. Korytarz pośrodku.
   • Droga 3-pasmowa: Lewy na lewo, środkowy I prawy na prawo. Korytarz między lewym a środkowym.
   • Droga 4-pasmowa: Lewy na lewo, środkowy lewy, środkowy prawy I prawy – wszystkie trzy na prawo. Korytarz między skrajnym lewym a resztą.

Psychologia i „Złota Godzina”

Tutaj nie ma miejsca na dyskusje o efektywności. Tu dyskutujemy o życiu. Ratownicy medyczni i strażacy wielokrotnie podkreślali w kampaniach społecznych (m.in. prowadzonych przez KRBRD), że czas dojazdu do ofiary wypadku lub osoby z zawałem serca jest kluczowy.

• „Złota Godzina”: To termin medyczny określający czas (zwykle 60 minut od urazu), w którym udzielenie specjalistycznej pomocy medycznej daje największe szanse na przeżycie i uniknięcie trwałego kalectwa.
• Statystyka: Zatory drogowe potrafiły wydłużyć czas dojazdu karetki o 5, 10, a czasem 15 minut. W przypadku zatrzymania krążenia, każda minuta bezdechu zmniejsza szanse na przeżycie o ok. 10%. Korytarz życia skraca ten czas niemal do zera.

Dlatego ten przepis to nie tylko obowiązek prawny, ale przede wszystkim moralny.

Najczęstsze Błędy i Scenariusze Praktyczne

Błędy kierowców:

1. Panika i chaos: Najgorszy doradca. Słysząc sygnał, kierowca wykonuje gwałtowny, nieprzemyślany ruch, często zajeżdżając drogę innym próbującym utworzyć korytarz.
2. „Problem środkowego pasa”: Na drodze 3-pasmowej kierowca na środkowym pasie wpada w konsternację – „gdzie mam jechać?”. Odpowiedź jest jedna: ZAWSZE NA PRAWO. Tylko skrajny lewy jedzie na lewo.
3. Zatrzymanie się bez zjechania: Kierowca słyszy sygnał i po prostu staje w miejscu, blokując pas. To błąd – masz obowiązek aktywnego usunięcia się, czyli zjechania na bok.
4. Blokowanie pasa awaryjnego: Pas awaryjny nie służy do jazdy w korku. Musi być wolny, by kierowcy z prawego pasa mieli gdzie uciec, tworząc korytarz.
5. „Jazda na ogonie”: Absolutnie niedopuszczalne i skrajnie niebezpieczne. Wykorzystywanie utworzonego korytarza do jazdy za pojazdem uprzywilejowanym.
6. Zbyt szybki powrót na pas: Korytarz należy utrzymać tak długo, jak słychać sygnały. Często za pierwszą karetką jedzie kolejna lub wóz strażacki. Przedwczesny powrót na środek jezdni może zablokować drugi pojazd.

Scenariusz 1: Korek na drodze ekspresowej (2 pasy)

• Słychać sygnały.
• Kierowcy na lewym pasie „przyklejają się” do lewej barierki.
• Kierowcy na prawym pasie „przyklejają się” do prawej barierki, wjeżdżając na pas awaryjny.
• Korytarz tworzy się pośrodku.

Scenariusz 2: Korek na autostradzie (3 pasy)

• Słychać sygnały.
• Kierowcy na skrajnym lewym pasie zjeżdżają na lewo.
• Kierowcy na pasie środkowym ORAZ na pasie prawym zjeżdżają na prawo (środkowy zjeżdża na pas prawy, prawy na pas awaryjny).
• Korytarz tworzy się między pasem lewym a środkowym.

Scenariusz 3: Korek na skrzyżowaniu z sygnalizacją (czerwone światło)

• To najtrudniejsza sytuacja. Pojazd uprzywilejowany musi przejechać.
• Kierowcy mają obowiązek zrobić miejsce. W ostateczności może to oznaczać ostrożne wjechanie za sygnalizator lub na przejście dla pieszych (upewniwszy się, że nikogo nie potrącimy!), aby „złamać” linię aut i umożliwić przejazd.
• W takiej sytuacji kierowca nie zostanie ukarany za wjazd na czerwonym świetle, ponieważ działał w celu ratowania życia (stan wyższej konieczności).

„Korytarz Życia” a Egzamin na Prawo Jazdy

To jeden z najbardziej krytycznych elementów egzaminu. Reakcja na pojazd uprzywilejowany (nawet jeśli będzie to tylko symulacja dźwiękowa lub polecenie egzaminatora) jest weryfikowana bezwzględnie.

• Brak reakcji, zablokowanie przejazdu lub chaotyczne, niebezpieczne ruchy są traktowane jako poważny błąd, często kończący egzamin z wynikiem negatywnym.
• Egzaminator musi zobaczyć, że kandydat:
  1. Natychmiast rozpoznaje zagrożenie (sygnał).
  2. Sprawdza lusterka (by upewnić się, że zjeżdżając, nie uderzy w inne auto).
  3. Podejmuje prawidłową decyzję co do kierunku zjazdu (lewy na lewo, reszta na prawo).
  4. Wykonuje manewr płynnie i bezpiecznie.

Synergia, Kary i Nowa Kultura Jazdy

Wprowadzenie tych dwóch przepisów jednocześnie nie było przypadkiem. To była świadoma decyzja ustawodawcy, by fundamentalnie zmienić filozofię poruszania się po polskich drogach – przejść od anarchii i „prawa silniejszego” do systemu opartego na współpracy i przewidywalności.

• Jazda na suwak to współpraca dla efektywności.
• Korytarz życia to współpraca dla bezpieczeństwa.

Obie zasady wymagają od kierowcy tej samej rzeczy: świadomości, że nie jest sam na drodze. Wymagają myślenia systemowego, a nie tylko indywidualnego.

Konsekwencje Prawne i Finansowe (Taryfikator 2025)

Ignorowanie tych przepisów przestało być bezkarne. Nowy, surowy taryfikator mandatów i punktów karnych traktuje te wykroczenia bardzo poważnie.

Naruszenie zasad „Korytarza Życia” (Art. 9 PoRD):

• Utrudnianie przejazdu pojazdu uprzywilejowanego jest traktowane jako jedno z najcięższych wykroczeń.
• Mandat karny: Od 500 zł do nawet 2500 zł.
• Punkty karne: 8 punktów karnych.
• W przypadku recydywy (ponownego popełnienia) kary są jeszcze wyższe.

Naruszenie zasad „Jazdy na Suwak” (Art. 22 PoRD):

• Nieustąpienie pierwszeństwa przez kierującego na pasie zanikającym (Art. 22 ust. 4): Mandat 100-300 zł, 5 punktów karnych.
• Nie-wpuszczenie pojazdu z pasa zanikającego przez kierowcę na pasie kontynuowanym (Art. 22 ust. 4b): Mandat 100-300 zł, 5 punktów karnych.
• „Szeryfowanie” (Art. 90 lub Art. 86 Kodeksu Wykroczeń): Celowe tamowanie lub utrudnianie ruchu jest karane znacznie surowiej. Może to być mandat w wysokości 500 zł i 8 punktów karnych, a jeśli zostanie zakwalifikowane jako stwarzanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, grzywna może sięgnąć nawet 5000 zł, a sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów.

Wniosek dla Kandydatów i Instruktorów

Jako instruktorzy, mamy dziś obowiązek uczyć tych zasad nie jako „nowości”, ale jako absolutnego fundamentu. Każdy kurs prawa jazdy musi poświęcać czas na dogłębne przećwiczenie tych scenariuszy – zarówno w teorii, jak i w praktyce, w realnym ruchu miejskim.

Jako kandydaci na kierowców, musicie zrozumieć, że opanowanie „suwaka” i „korytarza” jest równie ważne, jak parkowanie równoległe czy ruszanie na wzniesieniu. To jest wyznacznik nowoczesnego, świadomego kierowcy.

„Jazda na suwak” i „korytarz życia” to dwie najważniejsze zmiany w polskich przepisach ruchu drogowego ostatniej dekady. Obie rozwiązują realne, palące problemy: chaos w korkach i blokowanie służb ratunkowych.

Obie wymagają od nas zmiany mentalności – porzucenia agresji i indywidualizmu na rzecz współpracy i przewidywalności. „Suwak” oszczędza nasz czas i nerwy. „Korytarz” ratuje czyjeś życie.

Opanowanie tych dwóch zasad to dziś absolutna podstawa. To nie tylko wymóg egzaminacyjny, ale przede wszystkim miara naszej drogowej dojrzałości. Bądźmy partnerami na drodze – stosujmy te zasady zawsze, bez wyjątku. Od tego zależy płynność naszego ruchu i bezpieczeństwo nas wszystkich.